Honore Daumier hayatı ve eserleri (1808 – 1879)

Honore Daumier

Honore Daumier

Fransız Realist Ressam Honore Daumier 1808’de Marsilya’da doğdu. Cam ustası Jean Baptise Daumier’in oğludur. Ailesi’nin Paris’e yerleştiği yıllarda desen çizmeye büyük ilgi gösterdi. O sırada yedi yaşındaydı. Önce bir mahkeme Mübaşirinin, sonra bir kitapçının yanında çalıştı ve özellikle Louvre müzesinde incelemeler yaparak sanat öğrenimini kendi kendine yürüttü. Bir süre Jacque Louis David’ in ilkelerini ona boşuna aşılamağa çalışan Alexandre Louis’ in atölyesine devam etti. Ama gerçek öğretmen ve ustaları antik heykeltraşlar, Rubens ve Rembrandt oldu.

Ramalet adındaki bir arkadaşı ona o çağda yeni sayılan taş basımı tekniğini öğretti. Bu teknikle yaptığı ilk denemesi 1822 yılındadır. 1830’da Karikatürist olarak Silhouette dergisinde çalışmağa başladı; karikatür türündeki çalışmaları 1872 yılına kadar sürdü. Bu alanda yaklaşık olarak, 4000 karikatür yaptı. Karikatürcü olarak Daumier, çeşitli konuları ele aldı, sosyal ve siyasi taşlamalar, savaş sahneleri, sokak hayatı, özel sahneler, para babası bankerler, adliyeciler, burjuva toplumlarının görenekleri, tiyatrocular, edebiyatçılar. Balzac’ın İnsanlık Komedyası ile eş değerde bulunan bu karikatürlerin, sanat değeri ölçüsünde tarih değeri de vardı.

Özellikle Le Cari cature ve Le Charivari dergilerinde yayımlanan en ünlü resimleri arasında şunlar sayılabilir: daha önce Charlet’in etkisinden kurtulup, gerçek kişiliğini bulduğu Temmuz Ayının Bir Kahramanı (1831), ressamın 6 ay hapse mahkum olmasına sebep olan Gargantua (Lois Philippe’in karikatürü) (1831), Ağabey Dupin ve Guizot’nun portreleri (1832), Yasama Göbeği (1834), 15 Nisan 1834’te Transnonain sokağı, Robert Maceir’in sayısı yüzü bulan planı (1836-1838) ifade krokileri (1839) Paris tipleri (1840), Bütün Akademilerin Üyesi (1842) Baba Katili Adaletin adamları (1845-1848) Milletlerarası sergi (1855), Ventadour Tiyatrosunda Bir Loca (1856), 1859 Sergisi ve Akademi’de Bir Kabul Töreni (1868) v:b

Gravür ve karikatürler

Honore Daumier bunlardan başka, en eskileri 1833 yılında olmak üzere tahta üzerine bin kadar gravür yaptı. Çocukların sözlüğü için çizdiği desenler ve planlar (1839) Tıbbın İntikamcısı (1840) Kendi Fırçalarıyla Fransızlar (1840-1841)ve çeşitli ‘fizyolojiler’ Daumier’nin önemli karikatürlerindendir.1832’de ‘ortanın ortası’ diye bilinen ünlü kişilerden otuz altısının kilden büstlerini yaptı; taş basmalar için model olarak kullandığı bu büstler, yüzyılımızın başında bronza döküldü; biçimlerinin yoğuruluşu, gücü ve ifade zenginliğinden dolayı bu büstlerin, Rodin’in ateşli üslubunu andırdığı söylenir; Daumier bu küçük heykellerden başka Ratopoil’ın heykelini (1850-Louvre) ve Göçmenler konulu bir kabartma yaptı.

1848’ den sonra yağlı boyaya merak sardı, Louis-Philippe’ in portresinin yerini alacak olan Cumhuriyet tablosu taslağı için açılan yarışmaya katıldıysa da, ödül kazanamadı. Yağlı boya tablolarının çoğu kaybolmuştur. Ancak 1878’de arkadaşları, açtıkları bir sergide, Daumier’ in doksan dört tablosunu sergilediler. Yağlı boyalarında Daumier, taşbasmada ve heykelde yaptığı gibi geniş ve dramatik kitleler meydana getirir; renkleri hem sıcak, hem koyudur. Delacroix, Corot, Theador Rousseau ve Jules Dupre, Daumier’ye karşı coşkun bir hayranlık beslediler, Daumier, Manet ve izlenimcilerinde öncüsü oldu.

Honore Daumier Seçkin Tabloları

Yapılış tarihi belli olmayan yağlı boya tablolarından en seçkin olanları şunlardır: Theadore Rousseau’nun portresi, Crispin ve Scapin, Çamaşırcı kadın Komedi Tiyatrosunda (Louvre), Şarkı Söyleyen Çift (Amsterdam), Trio, Satranç Oyuncuları (Paris Güzel Sanatlar Müzesi, Yolcular veya Lyon garında bekleyenler (Lyon) Bir Üçüncü Mevki Vagonu (Metropolitan Müzesi, New York, Dram (Münih), Don Kişotun Başı (Kunsthaus, Zürich), Daumier’in suluboya ve desenleride çok aranmaktadır.İkinci imparatorluk devrinde, polemikçi ve hicivci olarak çalışması yasaklanan Daumier, gazeteler için aktüel ve espirili, ama suya sabuna dokunmayan desenler yaptı; parasız kaldı; 1873’ten sonra, gözlerinden rahatsız oldu ve bu hastalık onu epey sarstı; 1878’ de yarı kördü. Cumhuriyet Hükümeti, sanatçıya aylık bağladı.


SANATÇININ ESERLERİNİ GÖREBİLECEĞİNİZ GALERİ SAYFASI